Zamek Książąt Pomorskich
Skoro drugiego takiego na Pomorzu nie ma, nie wypada go nie odwiedzić. Stoi sobie w Darłowie już od XIV w., przeglądając się w toni płynącej obok Wieprzy i przypomina, że dawno, dawno temu… książę Bogusław V z dynastii Gryfitów postanowił wnieść dla siebie warownię. Kupił od bogatej mieszczki darłowskiej Elżbiety von Behr kawałek ziemi, na której w latach 1352-72 wzniósł zamek nazywany dziś Zamkiem Książąt Pomorskich (ul. Zamkowa 4). Twierdzę zbudowano na planie kwadratu o wymiarach 32/34 m, z dziedzińcem otoczonym wysokim na 14 m murem obronnym, zwieńczonym blankami. Funkcje obronne pełniła także wysunięta ku południu, trzypiętrowa wieża o wysokości 23 m. Przez następne stulecia zamek bywał wiele razy rozbudowywany i modernizowany. Przykładowo Eryk I Pomorski, który objął go w posiadanie w 1449 r. po latach spędzonych na Gotlandii, opasał go drugim obwodem murów. Bogusław X zadbał o powiększenie dziedzińca i wybudowanie nowego, trzykondygnacyjnego skrzydła zwanego „wieprzańskim”, jako że zajęło ono przestrzeń na całej długości zachodniego muru obwodowego od strony Wieprzy albo ze względu na jego mieszkankę „domem księżnej Zofii”, córki Bogusława IX. Ostatnim, który dokonał gotyckiej rozbudowy twierdzy był książę Barnim XI. Wiadomo, że w 1624 r. zamek uległ pożarowi, ze zniszczeń którego podniósł go Bogusław XIV. W wyniku kilku zmian powstała wówczas kaplica zamkowa św. Elżbiety wyposażona przez żonę Bogusława XIV, księżną Elżbietę.
Przed II wojną światową w zamku znajdowało się muzeum. Powstało ono zgodnie z wolą króla Danii Chrystiana X Glücksburga. W rękach owej dynastii twierdza pozostawała do 1949 r., kiedy jej ostatni, duński ordynat Fryderyk IX Glücksburg na skutek zmiany polskich granic musiał oddać zamek Polsce. W latach 1971-88 przeprowadzono w zabytku kapitalny remont, korygując przy okazji wiele niezgodnych z wymogami konserwatorskimi przebudowań i adaptacji, jakie miały miejsce w latach 30 XX w. W 1988 r. podwoje zamku znowu zostały otwarte dla gości. W zamkowym muzeum mogą oni przyjrzeć się m.in. wspaniałej architekturze, historycznym eksponatom wyposażenia wnętrz, rzemiosłu artystycznemu, pochodzącym z Pomorza zbiorom etnograficznym, dziełom sztuki sakralnej wykonanym w pomorskich warsztatach a także owocom sztuki Wschodu w tym Japonii i Bliskiego Wschodu.